Jelle-Jochem Duits

Jelle Jochem Duits, article intro info (NL)
Jelle Jochem Duits, article intro info (NL)

 

Na een eerste ronde als United Nations Volunteer in Zuid-Soedan keert Jelle-Jochem Duits binnenkort in een andere hoedanigheid terug naar Kuajok. Zuid-Soedan is het meest recente lid van de Verenigde Naties, het is een erg jong land dat al jarenlang gekenmerkt wordt door conflict. Hoe verloopt zijn werk in het allernieuwst VN-lid? UNRIC zocht het voor je uit.

read on issuu PDF Icon Blue

Profile picture of Jelle-Jochem DuitsAls Nederlander aan de slag gaan in Zuid-Soedan, ver weg van de Rijn en de Amstel, het ligt zeker niet voor de hand. Toch is dat exact wat Jelle-Jochem doet. Als UNV is hij betrokken bij de hulpverlening in Zuid-Soedan, “een erg moeilijke regio waar toch veel schoonheid schuiltgaat.”

Een omweg via United Netherlands leidde Jelle-Jochem naar de Verenigde Naties. Hij begon zijn studies politieke wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam en eindigde met een diploma Overheidsmanagement aan de Katholieke Universiteit Leuven. Daartussen was hij voorzitter van United Netherlands te Nijmegen; een studentenorganisatie die focust op internationale relaties en diplomatie. “Ik heb me actief ingezet bij organisaties of activiteiten die gelieerd zijn aan de VN. Zo val je op. Ik werkte zo bvb bij de NVVN, de Vereniging van de VN in Nederland. Tijdens een van de conferenties kwam Jelle-Jochem in aanraking met het hoofd van United Nations Volunteers. Twee jaar later zocht Jelle-Jochem contact, er was een stageplaats bij de afdelingen Result Management Support in Bonn, Duitsland. De bal ging aan het rollen.

“Er zijn 64 verschillende stammen in Zuid-Soedan. De allianties veranderen met de wind. Het is moeilijk werken in een politiek onrustige omgeving.”

Na een half jaar stage in Bonn kwam er een plaats vrij bij de missie in Zuid-Soedan. Daar werd Jelle-Jochem lid van de UNV Field Unit als onderdeel van het management. De missie telde toen ongeveer 450 Volunteers die actief waren in verschillende afdelingen van UNMISS. Jelle-Jochem was verantwoordelijk voor de interne werking van de Field Unit. Hij vereenvoudigde als manusje-van-alles administratieve systemen en begeleide de implementatie van beleid uit Bonn. “Ik deed het datamanagement, administratie en hield mij bezig met ongebruikelijke casussen. Ik was een beetje de duct tape binnen de organisatie. Op 9 juli 2016 hielp ik ook mee met de evacuatie toen het vredesproces abrupt ten einde kwam. Er vond toen vier dagen lang een ware veldslag plaats in de hoofdstad. Al het non-kritieke VN-personeel (inclusief een deel van de vrijwilligers) moesten toen worden geavacueerd.”

Momenteel neemt Jelle-Jochem een pauze van een paar maanden, maar hij staat op het punt om terug te vertrekken. “Als ik terug ga veranderen mijn taken. Ik zal nu werken als Civil Affair Officer die rechtstreeks in contact staat met lokale gemeenschappen. Ik zal ook de humanitaire hulpverlening ondersteunen, een zeer belangrijke taak. Over drie weken ben ik weg. Ik kan nu maximum nog twee jaar blijven in Zuid Sudan. Daarna sta ik open voor nieuwe ervaringen in andere regio’s.”

In 2011 splitste Soedan in twee landen. Ook de VN-missie moest splitsen. “De diensten werden in twee gedeeld. Dat was erg uitdagend. In het begin was er optimisme maar in 2013 laaide het conflict opnieuw op, vooral in Zuid-Soedan. Er zijn 64 verschillende stammen in Zuid-Soedan. De allianties veranderen met de wind. Het is moeilijk werken in een politiek onrustige omgeving. We communiceren met alle partijen en proberen te voorkomen dat er gevechten uitbreken.. Zowel de rebellen als de regering zijn intern divers en kennen strubbelingen.”

“Je kan maximum vier jaar werken als UNV, dat wil zeggen dat ik over twee jaar geen UNV meer ben. Er rest me dus nog twee jaar om me te oriënteren. Daarna zijn de opties legio; de scope hou ik erg breed. Als UNV heb je weinig garanties, het gaat er vooral over relevante ervaring op te doen. De voorwaarden zijn ook anders dan voor vaste werknemers. Rekening houdend met mijn financiën, ga ik pas na een half jaartje terug naar Nederland. De vrije tijd breng ik dan beter door op een plek dichter bij de missie, zo ga ik bijvoorbeeld naar Zuid-Afrika of Kenia.”

“Het is niet altijd gemakkelijk als UNV. Het kamp waar ik verblijf kan soms aanvoelen als een open gevangenis… Het mooie gebied rond ons verblijf is niet toegankelijk doordat het erg riskant kan zijn. Dat is zoals kijken naar een prachtig schilderij waar je niet in kan kruipen. Het is mentaal vermoeiend. Als je lang genoeg in een missie blijft, valt de binding met Nederland een beetje weg. Je kennissenkring wordt ook kleiner en het wordt steeds moeilijker je draai te vinden. Gelukkig krijg ik veel steun van m’n familie, al hebben zij het niet gemakkelijk.”

Momenteel werkt Jelle-Jochem zich in om terug te gaan naar Zuid-Soedan. Dat wil zeggen; al z’n contacten om updates vragen, het nieuws uit de regio actief opvolgen, zich zowel fysiek als mentaal voorbereiden. “Het enige constante aan de voorbereiding is dat ze niet constant is. De politieke verhoudingen vind ik erg interessant. Hoe leeft dat conflict daar? Het lijkt als buitenstaander meestal vreemd op het eerste zicht. Toch blijft het conflict verdergaan. De kosten lopen hoog op. Je moet proberen het conflict te snappen voor je het in de toekomst kan proberen voorkomen.”

UNRIC BENELUX ([email protected]) – December 2017 – Auteur : Robbe Vandegehuchte