Σε παγκόσμια κλίμακα, το 2014 υπολογίζεται ότι 422 εκατομμύρια ενήλικες ζούσαν με διαβήτη, έναντι μόλις 108 εκατομμυρίων το 1980. Ο παγκόσμιος επιπολασμός της νόσου σχεδόν διπλασιάστηκε από το 1980, από 4,7% στο 8,5% του ενήλικου πληθυσμού, αντανακλώντας τη διεύρυνση παραγόντων κινδύνου, όπως το υπερβολικό σωματικό βάρος ή η παχυσαρκία. Κατά την τελευταία δεκαετία, η συχνότητα εμφάνισης του διαβήτη αυξήθηκε ταχύτερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος εν συγκρίσει με χώρες υψηλού εισοδήματος.
Ο διαβήτης συνιστά κύρια αιτία τύφλωσης, νεφρικής ανεπάρκειας, εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου και ακρωτηριασμού κάτω άκρων. Η υιοθέτηση υγιεινής διατροφής, η τακτική φυσική δραστηριότητα και η αποφυγή καπνίσματος μπορούν να προλάβουν ή να επιβραδύνουν την εκδήλωση του διαβήτη τύπου 2. Επιπλέον, η νόσος είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί, ενώ οι επιπλοκές της μπορούν να προληφθούν ή να καθυστερήσουν μέσω φαρμακευτικής αγωγής, τακτικού ελέγχου και κατάλληλης θεραπευτικής παρέμβασης.
Το 2007, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών υιοθέτησε το ψήφισμα 61/225, καθιερώνοντας την 14η Νοεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη. Το εν λόγω κείμενο αναγνώριζε την «επείγουσα ανάγκη για πολυμερείς προσπάθειες προαγωγής και βελτίωσης της ανθρώπινης υγείας, καθώς και της παροχής πρόσβασης σε θεραπεία και εκπαίδευση στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης».
Το ψήφισμα παρότρυνε επίσης τα κράτη μέλη να αναπτύξουν εθνικές πολιτικές πρόληψης, θεραπείας και φροντίδας για τον διαβήτη, εναρμονισμένες με τη βιώσιμη ανάπτυξη των συστημάτων υγείας τους.
Διαβήτης και ευημερία
Το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Διαβήτη για την τριετία 2024-2026 είναι «Διαβήτης και Ευημερία».
Με την κατάλληλη πρόσβαση σε φροντίδα και στήριξη, κάθε άτομο που ζει με διαβήτη μπορεί να έχει μια καλή ζωή.
Εκατομμύρια συνάνθρωποί μας με διαβήτη έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με προκλήσεις στη διαχείριση της πάθησής τους στο σπίτι, τον χώρο εργασίας, ακόμη και το σχολείο. Καλούνται να επιδεικνύουν διαρκή ανθεκτικότητα, οργάνωση και αίσθημα ευθύνης, χαρακτηριστικά που μπορεί να επιβαρύνουν τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική τους ευημερία. Ωστόσο, η φροντίδα του διαβήτη συχνά περιορίζεται αποκλειστικά στη ρύθμιση του σακχάρου, αφήνοντας πολλούς ανθρώπους να αισθάνονται εξουθενωμένοι και αβοήθητοι. Στις 14 Νοεμβρίου, ας τολμήσουμε μια νέα αρχή: να τοποθετήσουμε την έννοια της ευημερίας στο επίκεντρο της φροντίδας του διαβήτη και να πυροδοτήσουμε μια αλλαγή που θα αναδιαμορφώσει τη ζωή με διαβήτη προς το καλύτερο.
Ιστορικό
Ο διαβήτης είναι μια χρόνια ασθένεια, η οποία εκδηλώνεται όταν το πάγκρεας δεν παράγει επαρκή ποσότητα ινσουλίνης ή όταν το σώμα αδυνατεί να αξιοποιήσει αποτελεσματικά την ινσουλίνη που παράγει. Το αποτέλεσμα είναι η αυξημένη συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα (υπεργλυκαιμία).
Ο διαβήτης τύπου 1 (παλαιότερα γνωστός ως ινσουλινοεξαρτώμενος ή νεανικός διαβήτης) χαρακτηρίζεται από την πλήρη έλλειψη παραγωγής ινσουλίνης.
Ο διαβήτης τύπου 2 (προηγουμένως αποκαλούμενος μη ινσουλινοεξαρτώμενος ή διαβήτης ενηλίκων) προκαλείται από την αναποτελεσματική χρήση της ινσουλίνης από τον οργανισμό. Συχνά συνδέεται με υπερβολικό σωματικό βάρος και έλλειψη φυσικής άσκησης.
Ο διαβήτης κύησης αποτελεί μορφή υπεργλυκαιμίας που διαγιγνώσκεται για πρώτη φορά κατά την εγκυμοσύνη.