Το Συμβούλιο Επιτροπείας ιδρύθηκε το 1945 βάσει του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών ως ένα από τα έξι κύρια όργανα του ΟΗΕ. Η αρχική του αποστολή ήταν να επιβλέπει τη διοίκηση των Εμπιστευτικών Εδαφών –περιοχών που τελούσαν υπό την ευθύνη κρατών-μελών– διασφαλίζοντας ότι προχωρούν με σταθερά βήματα προς την αυτοδιοίκηση ή την πλήρη ανεξαρτησία, σε συμμόρφωση με τις αρχές του Χάρτη και της αποαποικιοποίησης.
Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και της μεταπολεμικής περιόδου, το Συμβούλιο διαδραμάτισε κρίσιμο ρόλο στην ομαλή μετάβαση πρώην αποικιακών περιοχών σε κυρίαρχα κράτη, συμβάλλοντας καθοριστικά στην παγκόσμια αναδιαμόρφωση της κυριαρχίας και της αυτοδιάθεσης. Το τελευταίο Εμπιστευτικό Έδαφος – η Δημοκρατία του Παλάου υπό διοίκηση των Ηνωμένων Πολιτειών – απέκτησε αυτοδιάθεση το 1994, οδηγώντας στην αναστολή των δραστηριοτήτων του Συμβουλίου την 1η Νοεμβρίου του ίδιου έτους.
Με ψήφισμά του τον Μάιο του 1994, το Συμβούλιο τροποποίησε τον κανονισμό λειτουργίας του, καταργώντας την υποχρέωση τακτικών συνεδριάσεων και περιορίζοντας τη σύγκλησή του σε εξαιρετικές περιπτώσεις – εφόσον ζητηθεί από τα ίδια του τα μέλη, τη Γενική Συνέλευση ή το Συμβούλιο Ασφαλείας.
Αν και επί του παρόντος έχει αναστείλει τη δράση του, το Συμβούλιο Επιτροπείας παραμένει τυπικά ενεργό. Η ύπαρξή του υπενθυμίζει τη δυνατότητα θεσμικής ευελιξίας του ΟΗΕ και θέτει ερωτήματα για ενδεχόμενη αναπροσαρμογή του ρόλου του, υπό το πρίσμα νέων μορφών ανισοτήτων, εξάρτησης ή διακυβερνητικής κηδεμονίας στον σύγχρονο κόσμο. Στο πλαίσιο των συζητήσεων για τον εκσυγχρονισμό του ΟΗΕ, ορισμένοι παρατηρητές έχουν προτείνει την επανενεργοποίησή του με ανανεωμένη εντολή, ως ένα φόρουμ συζήτησης για παγκόσμιες δομές διακυβέρνησης, παρότι η ιδέα αυτή παραμένει αμφιλεγόμενη.