❝ Μαζί, μπορούμε να ανοίξουμε το δρόμο για έναν πιο ειρηνικό, συμπεριληπτικό και δίκαιο κόσμο για όλους τους ανθρώπους
Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες
Ανθρώπινη Αδελφοσύνη για την Ειρήνη και τη Συνεργασία
Χρειαζόμαστε – ίσως περισσότερο από ποτέ – να αναγνωρίσουμε τη σημαντική συμβολή των ανθρώπων όλων των θρησκειών ή πεποιθήσεων στην ανθρωπότητα, καθώς και τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει ο διάλογος μεταξύ όλων των θρησκευτικών ομάδων στην καλλιέργεια μιας βαθύτερης κατανόησης των κοινών αξιών που μοιράζεται το σύνολο της ανθρωπότητας.
Παράλληλα, είναι κρίσιμο να τονίσουμε τη σημασία της ευαισθητοποίησης για τις διαφορετικές κουλτούρες και θρησκείες ή πεποιθήσεις και της προώθησης της ανεκτικότητας, η οποία προϋποθέτει την κοινωνική αποδοχή και τον σεβασμό της θρησκευτικής και πολιτισμικής ποικιλομορφίας, συμπεριλαμβανομένης της ελευθερίας της θρησκευτικής έκφρασης. Η εκπαίδευση, ιδιαίτερα στα σχολεία, πρέπει να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στην προώθηση της ανεκτικότητας και στην εξάλειψη των διακρίσεων που βασίζονται στη θρησκεία ή την πεποίθηση.
Επιπλέον, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι η ανεκτικότητα, η παράδοση του πλουραλισμού, ο αμοιβαίος σεβασμός και η ποικιλομορφία των θρησκειών και των πεποιθήσεων ενισχύουν την ανθρώπινη αδελφοσύνη. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να ενθαρρύνουμε δραστηριότητες που προάγουν τον διαθρησκειακό και διαπολιτισμικό διάλογο, προκειμένου να ενισχυθεί η ειρήνη και η κοινωνική σταθερότητα, να καλλιεργηθεί ο σεβασμός στη διαφορετικότητα και να δημιουργηθεί, σε παγκόσμιο, περιφερειακό, εθνικό και τοπικό επίπεδο, ένα περιβάλλον ευνοϊκό για την ειρήνη και την αμοιβαία κατανόηση.
Στο πλαίσιο αυτό, η Γενική Συνέλευση έλαβε υπόψη όλες τις διεθνείς, περιφερειακές, εθνικές και τοπικές πρωτοβουλίες, καθώς και τις προσπάθειες θρησκευτικών ηγετών για την προώθηση του διαθρησκειακού και διαπολιτισμικού διαλόγου. Ειδικότερα, σημείωσε τη συνάντηση μεταξύ του Πάπα Φραγκίσκου και του Μεγάλου Ιμάμη του Αλ-Άζχαρ, Αχμάντ αλ-Ταγιέμπ, στις 4 Φεβρουαρίου 2019 στο Άμπου Ντάμπι, η οποία οδήγησε στην υπογραφή του εγγράφου «Ανθρώπινη Αδελφοσύνη για την Παγκόσμια Ειρήνη και τη Συμβίωση».
Ιστορικό
Μετά την καταστροφή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τα Ηνωμένα Έθνη ιδρύθηκαν με σκοπό να προστατεύσουν τις επόμενες γενιές από τη μάστιγα του πολέμου. Ένας από τους βασικούς στόχους είναι η επίτευξη διεθνούς συνεργασίας για την επίλυση παγκόσμιων προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της προώθησης και ενίσχυσης του σεβασμού στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες, χωρίς διακρίσεις λόγω φυλής, φύλου, γλώσσας ή θρησκείας.
Το 1999, η Γενική Συνέλευση υιοθέτησε, με το ψήφισμα 53/243, τη Διακήρυξη και το Πρόγραμμα Δράσης για μια Κουλτούρα Ειρήνης, το οποίο αποτελεί το οικουμενικό πλαίσιο για τη διεθνή κοινότητα, και ειδικότερα για το σύστημα των Ηνωμένων Εθνών, να προωθήσει μια κουλτούρα ειρήνης και μη βίας προς όφελος όλης της ανθρωπότητας, συμπεριλαμβανομένων των μελλοντικών γενεών.
Η διακήρυξη βασίστηκε στη μακροχρόνια και θεμελιώδη αρχή, η οποία περιλαμβάνεται στο Καταστατικό της UNESCO, ότι «εφόσον οι πόλεμοι ξεκινούν στο μυαλό των ανθρώπων, στο μυαλό των ανθρώπων πρέπει να οικοδομηθούν οι άμυνες της ειρήνης». Κατά συνέπεια, αναγνωρίζει ότι η ειρήνη δεν είναι απλώς η απουσία σύγκρουσης, αλλά απαιτεί μια ενεργητική, δυναμική και συμμετοχική διαδικασία, στην οποία ενθαρρύνεται ο διάλογος και επιδιώκεται η επίλυση των διαφορών με πνεύμα αμοιβαίας κατανόησης και συνεργασίας.
Στις 20 Οκτωβρίου 2010, η Γενική Συνέλευση, με το ψήφισμα A/RES/65/5, επισήμανε ότι η αμοιβαία κατανόηση και ο διαθρησκειακός διάλογος αποτελούν βασικές διαστάσεις μιας κουλτούρας ειρήνης και καθιέρωσε την Παγκόσμια Εβδομάδα Διαθρησκειακής Αρμονίας ως μέσο για την προώθηση της αρμονίας μεταξύ όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτως θρησκείας. Αναγνώρισε, επίσης, την επιτακτική ανάγκη για διάλογο μεταξύ διαφορετικών θρησκειών και δογμάτων, με στόχο την ενίσχυση της αμοιβαίας κατανόησης, της αρμονίας και της συνεργασίας μεταξύ των λαών.
Στον πυρήνα όλων των θρησκευτικών και πνευματικών παραδόσεων βρίσκεται η αναγνώριση ότι είμαστε όλοι μαζί σε αυτόν τον κόσμο και ότι χρειάζεται να αγαπάμε και να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον, ώστε να ζούμε σε αρμονία και ειρήνη, με σεβασμό στο περιβάλλον. Εντούτοις, ο κόσμος μας συνεχίζει να μαστίζεται από συγκρούσεις και μισαλλοδοξία, ενώ ο αριθμός των προσφύγων και των εκτοπισμένων αυξάνεται σε ένα ολοένα και πιο εχθρικό και αφιλόξενο περιβάλλον. Ταυτόχρονα, γινόμαστε μάρτυρες της διάδοσης ρητορικής μίσους που διχάζει τους λαούς. Η ανάγκη για πνευματική καθοδήγηση είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Οφείλουμε να διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας για τη διάδοση του μηνύματος της καλής γειτονίας, βασισμένου στην κοινή μας ανθρωπιά – ένα μήνυμα που μοιράζονται όλες οι θρησκευτικές παραδόσεις.
Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξε την 4η Φεβρουαρίου ως Διεθνή Ημέρα Ανθρώπινης Αδελφοσύνης, με το ψήφισμα 75/200.
Τι είναι η Κουλτούρα της Ειρήνης;
H κουλτούρα ειρήνης είναι ένα σύνολο αξιών, στάσεων, παραδόσεων και τρόπων ζωής που βασίζονται στα εξής:
- Σεβασμός στη ζωή, εξάλειψη της βίας και προώθηση και εφαρμογή της μη βίας μέσω της εκπαίδευσης, του διαλόγου και της συνεργασίας.
- Απόλυτος σεβασμός στις αρχές της κυριαρχίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της πολιτικής ανεξαρτησίας των κρατών, καθώς και της μη παρέμβασης σε ζητήματα που εμπίπτουν ουσιαστικά στην εσωτερική δικαιοδοσία κάθε κράτους, σύμφωνα με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και το διεθνές δίκαιο.
- Απόλυτος σεβασμός και προώθηση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών.
- Δέσμευση για ειρηνική επίλυση συγκρούσεων.
- Προσπάθειες κάλυψης των αναπτυξιακών και περιβαλλοντικών αναγκών των σημερινών και μελλοντικών γενεών.
- Σεβασμός και προώθηση του δικαιώματος στην ανάπτυξη.
- Σεβασμός και προώθηση της ισότητας των δικαιωμάτων και των ευκαιριών μεταξύ γυναικών και ανδρών.
- Σεβασμός και προώθηση του δικαιώματος όλων στην ελευθερία της έκφρασης, της γνώμης και της πληροφόρησης.
- Προσήλωση στις αρχές της ελευθερίας, της δικαιοσύνης, της δημοκρατίας, της ανεκτικότητας, της αλληλεγγύης, της συνεργασίας, του πλουραλισμού, της πολιτισμικής πολυμορφίας, του διαλόγου και της κατανόησης σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας και μεταξύ των εθνών.
- Δημιουργία ενός ευνοϊκού εθνικού και διεθνούς περιβάλλοντος που προάγει την ειρήνη.