Παγκόσμια Αλληλεγγύη για την Εξάλειψη της Φτώχειας
Η φιλανθρωπία, όπως και οι έννοιες της εθελοντικής προσφοράς και της κοινωνικής αλληλεγγύης, αποτελεί βαθύ συνεκτικό ιστό της κοινωνίας και συμβάλλει στην οικοδόμηση συμπεριληπτικών και ανθεκτικών κοινωνιών. Η φιλανθρωπική δράση μπορεί να αμβλύνει τις πιο οδυνηρές συνέπειες ανθρωπιστικών κρίσεων, να συμπληρώσει τις δημόσιες υπηρεσίες στους τομείς της υγείας, της εκπαίδευσης, της στέγασης και της παιδικής προστασίας, να ενισχύσει την πολιτιστική δημιουργία, την επιστήμη, τον αθλητισμό και την προστασία της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς. Παράλληλα, υπερασπίζεται τα δικαιώματα των περιθωριοποιημένων και των αόρατων της κοινωνίας, μεταφέροντας το μήνυμα της ανθρωπιάς ακόμη και μέσα σε συνθήκες σύγκρουσης ή ανασφάλειας.
Με την Ατζέντα για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του 2030, που υιοθετήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015, τα Ηνωμένα Έθνη αναγνωρίζουν ότι η εξάλειψη της φτώχειας σε όλες τις μορφές και διαστάσεις της, και ιδιαίτερα της ακραίας φτώχειας, αποτελεί τη μεγαλύτερη παγκόσμια πρόκληση και προϋπόθεση sine qua non για την επίτευξη της βιώσιμης ανάπτυξης.
Η Ατζέντα απευθύνει κάλεσμα για ενισχυμένο πνεύμα παγκόσμιας αλληλεγγύης, με επίκεντρο τις ανάγκες των φτωχότερων και πιο ευάλωτων, ενώ αναγνωρίζει τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει ο πολυεπίπεδος ιδιωτικός τομέας, από τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις μέχρι τις πολυεθνικές, καθώς και οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και οι φιλανθρωπικοί φορείς.
Οι 17 Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης μπορούν να ομαδοποιηθούν σε έξι θεμελιώδεις περιοχές: άνθρωποι, πλανήτης, ευημερία, ειρήνη, συνεργασία. Οι στόχοι αυτοί προσφέρουν το αναγκαίο θεσμικό πλαίσιο ώστε οι φιλανθρωπικοί οργανισμοί να ενεργοποιήσουν τη δύναμη των ανθρώπων για έναν καλύτερο κόσμο.
Ιστορικό
Η Διεθνής Ημέρα Φιλανθρωπίας θεσπίστηκε με σκοπό να ευαισθητοποιήσει και να κινητοποιήσει πολίτες, οργανώσεις και ενδιαφερόμενους φορείς ανά τον κόσμο, προκειμένου να προάγουν την αλληλοβοήθεια μέσω εθελοντικών και φιλανθρωπικών πρωτοβουλιών.
Η Μητέρα Τερέζα, μοναχή και ιεραπόστολος με παγκόσμια αναγνώριση, γεννήθηκε ως Ανιέζα Γκόντζε Μπογιατζίου το 1910. Το 1928 μετέβη στην Ινδία, όπου αφιερώθηκε στη φροντίδα των απόρων. Έγινε Ινδή υπήκοος το 1948 και το 1950 ίδρυσε το Τάγμα των Ιεραποστόλων της Φιλανθρωπίας στην Καλκούτα, το οποίο διακρίθηκε για το έργο του δίπλα στους φτωχούς, τους ασθενείς και τους ετοιμοθάνατους.
Για περισσότερα από 45 χρόνια, υπηρέτησε τους ανήμπορους, τα ορφανά και τους παραμελημένους, επεκτείνοντας τη δράση του Τάγματος σε όλη την Ινδία και σταδιακά σε άλλες χώρες, με τη δημιουργία ξενώνων, νοσοκομείων και δομών φιλοξενίας των πλέον αόρατων.
Το έργο της Μητέρας Τερέζας αναγνωρίστηκε παγκοσμίως. Τιμήθηκε με πληθώρα βραβείων, κορυφαίο εκ των οποίων το Νόμπελ Ειρήνης. Έφυγε από τη ζωή στις 5 Σεπτεμβρίου 1997, σε ηλικία 87 ετών.
Σε αναγνώριση της συμβολής της φιλανθρωπίας στην ανακούφιση ανθρωπιστικών κρίσεων και στη μείωση της ανθρώπινης οδύνης, τόσο εντός όσο και μεταξύ των κρατών, καθώς και των προσπαθειών φιλανθρωπικών οργανώσεων και ατόμων, συμπεριλαμβανομένου του έργου της Μητέρας Τερέζας, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, με το Ψήφισμα A/RES/67/105, όρισε την 5η Σεπτεμβρίου ως Διεθνή Ημέρα Φιλανθρωπίας.