«Σήμερα, τιμούμε τα εκατομμύρια προσφύγων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους εξαιτίας πολέμου, διώξεων και καταστροφών.
Κάθε άτομο φέρει μια ιστορία βαθιάς απώλειας – μιας οικογένειας ξεριζωμένης και ενός μέλλοντος ανατραπέντος.
Πολλοί αντιμετωπίζουν κλειστές πόρτες και ένα αυξανόμενο κύμα ξενοφοβίας.
Από το Σουδάν μέχρι την Ουκρανία, από την Αϊτή μέχρι τη Μιανμάρ, αριθμός-ρεκόρ ανθρώπων τρέπονται σε φυγή για να σώσουν τη ζωή τους – ενώ η υποστήριξη μειώνεται.
Και οι κοινότητες υποδοχής, συχνά σε αναπτυσσόμενες χώρες, επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος.
Αυτό είναι άδικο και μη βιώσιμο.
Κι όμως, παρά τις ελλείψεις της διεθνούς κοινότητας, οι πρόσφυγες συνεχίζουν να επιδεικνύουν εξαιρετικό θάρρος, ανθεκτικότητα και αποφασιστικότητα.
Και όταν τους δίνεται η ευκαιρία, συμβάλλουν ουσιαστικά – ενισχύοντας τις οικονομίες, εμπλουτίζοντας τις κουλτούρες και εμβαθύνοντας τους κοινωνικούς δεσμούς.
Σε αυτήν την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, η αλληλεγγύη οφείλει να υπερβαίνει τα λόγια.
Αλληλεγγύη σημαίνει ενίσχυση της ανθρωπιστικής και αναπτυξιακής στήριξης, διεύρυνση της προστασίας και παροχή βιώσιμων λύσεων όπως η μετεγκατάσταση, καθώς και υπεράσπιση του δικαιώματος στο άσυλο – ενός θεμελίου του διεθνούς δικαίου.
Σημαίνει επίσης να ακούμε τους ίδιους τους πρόσφυγες και να διασφαλίζουμε ότι έχουν λόγο στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους.
Και σημαίνει επένδυση στην μακροπρόθεσμη ένταξη, μέσω της εκπαίδευσης, της αξιοπρεπούς εργασίας και των ίσων δικαιωμάτων.
Το να γίνει κανείς πρόσφυγας δεν είναι ποτέ επιλογή.
Το πώς θα ανταποκριθούμε, όμως, είναι.
Ας επιλέξουμε, λοιπόν, την αλληλεγγύη. Ας επιλέξουμε το θάρρος. Ας επιλέξουμε την ανθρωπιά».