Voor het European Youth Event (EYE), een tweejaarlijks evenement dat op 13 en 14 juni 2025 door het Europees Parlement in Straatsburg wordt georganiseerd, heeft UNRIC verschillende jonge burgers uit Europa geïnterviewd die aan dit evenement deelnemen, om meer te weten te komen over hun werk, hun ambities en de boodschap die zij aan de wereldleiders willen meegeven.
Het EYE heeft tot doel jonge deelnemers tussen 16 en 30 jaar te inspireren, hen aan te moedigen om met politieke leiders in debat te gaan en hun standpunten uit te wisselen met experts, activisten en contentmakers over thema’s als klimaatverandering, jongerenparticipatie en armoedebestrijding.
Maria Nathalia Ramirez, 27, is een Colombiaanse die in Nederland woont, waar ze momenteel een doctoraat in Innovatie, economie, bestuur en duurzame ontwikkeling volgt aan de UNU-MERIT, de Universiteit van de Verenigde Naties in Maastricht. Haar onderzoek gaat over verborgen armoede, het soort armoede dat niet in officiële statistieken voorkomt, maar onder de oppervlakte aanwezig is en een grote impact heeft op het leven van mensen.
1. Kan je ons kort uitleggen waarover jouw onderzoek gaat?
Mijn onderzoek gaat over verborgen armoede: vormen van armoede die niet in de traditionele statistieken voorkomen, maar die wel invloed hebben op het leven van mensen. Het gaat niet alleen om inkomen, maar ook om sociale isolatie en de schaamte die vaak gepaard gaat met sociale achteruitgang, het proces waarbij mensen armer worden of in een armere economische of sociale groep terechtkomen.
Ik ben een referentiekader aan het ontwikkelen dat de materiële en immateriële aspecten van armoede met elkaar verbindt, waarbij ik onderzoek hoe mensen omgaan met financiële onzekerheid terwijl ze worden uitgesloten uit beleidssystemen. Het gaat vaak om mensen die ‘het goed hebben’ van buitenaf, zoals middenklassegezinnen, jonge professionelen of migranten, maar die het in stilte moeilijk hebben.
Het is essentieel, zowel voor academisch onderzoek als voor beleidsactie, om verborgen armoede te erkennen als een multidimensionaal fenomeen. Traditionele maatregelen en interventies tegen armoede gaan vaak niet in op de complexiteit ervan, waardoor veel mensen geen erkenning of steun krijgen. Met een breder begrip van de economische, sociale, psychosociale, symbolische en politieke aspecten van armoede, kunnen we beginnen om een inclusiever beleid te ontwikkelen dat zowel zichtbare als verborgen vormen van armoede aanpakt.
2. Hoe beïnvloeden ongelijkheden de huidige samenleving?
Veel jongeren leven tegenwoordig in economisch kwetsbare situaties, vooral jongeren die naar buiten toe tot de ‘middenklasse’ lijken te behoren: ze hebben schulden, onzekere banen en beperkte toegang tot huisvesting of sociale zekerheid. Maar omdat ze niet aan het traditionele armoedeprofiel voldoen, blijven hun problemen vaak onopgemerkt.
Tegelijkertijd wordt van hen verwacht dat zij de last van toekomstige uitdagingen (klimaat, gezondheidszorg, economisch herstel) op zich nemen zonder dezelfde zekerheid en kansen te hebben als vorige generaties. Als we die onzichtbare vormen van uitsluiting blijven negeren, lopen we het risico een toekomst te creëren waarin een groot deel van de bevolking zich niet gesteund en onzichtbaar voelt.
We moeten niet alleen de middelen herverdelen, maar ook de manier waarop we kwetsbaarheid definiëren herzien, door in het beleid en het maatschappelijk debat aandacht te besteden aan de minder zichtbare problemen waarmee veel jongeren nu al worden geconfronteerd.
3. Wat zal de impact van je werk zijn?
Ik onderzoek een onderwerp dat door beleidsmakers niet wordt aangekaart. Wanneer je iets een naam geeft, begint het te bestaan. In die zin wil ik met mijn onderzoek die levens zichtbaar maken en ze de ruimte, aandacht en erkenning geven die ze verdienen.
4. Wat hoop je te bereiken als vertegenwoordiger aan het EYE 2025?
Ik wil de aandacht vestigen op de onzichtbare strijd waarmee veel jongeren worden geconfronteerd, in het bijzonder jongeren die niet altijd zichtbaar zijn of waarover niet wordt gesproken. Hoewel we steeds meer worden gehoord, blijft er nog veel werk en moeten echte veranderingen nog plaatsvinden.
Als je de kwetsbaarheid van onze toekomst vergelijkt met de beperkte middelen om ze aan te pakken, dan is dat zorgwekkend. Ik hoop bij te dragen aan discussies die niet alleen die uitdagingen erkennen, maar ook aanzetten om een beleid aan te nemen dat is afgestemd op onze realiteit.
5. Welke boodschap wens je met andere jongeren te delen?
We maken wereldwijd moeilijke tijden door, ook al lijkt verandering utopisch, toch is het de moeite om te vechten voor een wereld die iets gelijker en rechtvaardiger is voor iedereen. We kunnen beginnen met onze eigen privileges te erkennen en bewuster te worden van wat er om ons heen gebeurt, door niet alleen ‘outside the box’ te denken, maar ook uit onze eigen bubbel te stappen.
Als we echt iets inclusief willen opbouwen, moeten we ruimte maken voor alle stemmen, niet om namens anderen te spreken, maar om te luisteren, te leren en samen te handelen – un mundo en el que quepan muchos mundos (een wereld waar vele werelden samen kunnen bestaan).
Lees alle originele interviews in het Engels.
