„Við erum að deyja“: krabbameinssjúklingar á Gasa grátbiðja um fararleyfi

Gasasvæðið. Krabbameinssjúklingar. Þúsundir krabbameinssjúklinga á Gasasvæðinu þurfa að sætta sig við að veikindi þeirra versni og þjáningar þeirra aukist án þess að hafa aðgang að sérfræði meðferð. Þótt landamærastöðin við Rafah hafi verið opnuð, er fjöldi þeirra sem leyft er að leita sér lækninga utan svæðisins aðeins dropi í hafið.   

„Við erum að deyja. Á hverjum degi deyja tveir til þrír sjúkingar á þessu sjúkrahúsi,“ segir Munther Abu Foul krabbameinssjúklingur á stærsta sjúkrahúsi Gasa. „Ég kemst ekki lengur fram úr rúminu vegna verkja. Við viljum lausn, við viljum að landamærastöðvar verði opnaðar.“

Rafah-stöðin á milli Gasasvæðisins og Egyptalands var nýverið opnuð fyrir afar takmarkaðri umferð til og frá Gasa. Þar á meðal hefur alvarlega veiku fólki verið leyft að fara. Sameinuðu þjóðirnar segja að miklu fleiri þurfi að fá fararleyfi.

Tom Fletcher mannúðarmálastjóri Sameinuðu þjóðanna hefur fagnað opnun Rafah, en segir að ekki nægi að leyfa takmarkaða umferð fólks.

„Rafah ætti að verða raunverulega gátt til þess að hægt sé að flytja nægilega mannnúðaraðstoð,” segir Fletcher. Hann segir að núverandi aðgangur sé með öllu ófullnægjandi.

Gasasvæðið: Áralöng bið

Krabbameinsmeðferð á Gasa hefur algjörlega hrunið. Yfirvöld telja að um ellefu þúsund sjúklingar þurfi á meðferð að halda og afar fáum stendur til boð að komast til útlanda til lækninga.

Sumir í hópi þeirra fjögur þúsunda sem vísað hefur verið á meðferð erlendis hafa beðið í meir en tvö ár eftir brottför.

Ástandið á Al-Shifa sjúkrahúsinu í Gasaborg er skelfilegt. Sjúklingar hafast við á göngum og bíða eftir læknisvitjun eða meðferð sem ekki er lengur í boði.

Helstu lyf og tæki eru af skornum skammti. Margir sjúklinga hafa stöðuga verki og geta sig hvergi hreyft.

Daglega deyja 2-3 sjúklingar

Abu Foul hefur leyfi undir höndum fyrir meðferð utan Gasa. En hann hefur ekki getað ferðast í rúm tvö ár.

Hann biður um hjálp. „Við viljum lausn. Opnið hliðin upp á gátt svo Guð geti aflétt þjáningum okkar. Allir munu þurfa að standa reikningsskil.“

Mohamed Hammou sinnir aldraðri móður sinni, sem glímir við krabbamein. Hann segir að fjölskyldur geti ekki annað en horft upp á ástvini sína veslast upp án lækninga.

„Hér stöndum við frammi fyrir deyjandi sjúklingi, án meðferðar eða hvers kyns umönnunar sem gæti hjálpað þeim til bata,“segir hann. „Þetta er Guði ekki þóknanlegt og fólk er óánægt. Við hvetjum múslima og Araba og fólk hvarvetna til að líta til hinna sjúku með miskunn.“