Mannréttindadagurinn er haldinn 10.desember ár hvert til að minnast þess að þann dag árið 1948 var Mannréttindayfirlýsing Sameinuðu þjóðanna samþykkt.
Mannréttindayfirlýsingin eða Heimsyfirlýsing um mannréttindi var samþykkt og birt á þriðja allsherjarþingi Sameinuðu þjóðanna 10. desember 1948. Yfirlýsingin var samþykkt með 48 atkvæðum, ekkert land greiddi atkvæði á móti en 8 lönd sátu hjá.
Í yfirlýsingunni eru tekin saman réttindi og frelsi sem allir jarðarbúar eiga að njóta, óháð þjóðerni, búsetu, kyni, kynþætti, trú, tungumáli eða annarri stöðu.
Fátt ef nokkuð skjal hefur verið þýtt á jafn mörg tungumál og Mannréttindayfirlýsingin eða 577 í allt hvort heldur sem er íslensku abkasísku eða zulú-mál, grænlensku eða norður-samísku.
Innblástur mannréttindasáttmála
Þótt mannréttindayfirlýsingin sé ekki bindandi hefur hún verið innblástur sextíu mismunandi mannréttindaverka sem saman er grundvöllur alþjóðlegra mannréttinda. Sú staðreynd að öll aðildarríki Sameinuðu þjóðanna hafa samþykkt þau grundvallarsjónarmið mannréttinda, sem fram koma í yfirlýsingunni, hefur styrkt stöðu hennar.
Að þessu sinni er kastljósinu beint að því með hvaða hætti virðing fyrir mannréttindum er grundvöllur lausna deilna. “Mannréttindi eru forsenda friðsamlegra, réttlátra og inngildra samfélaga,” segir António Guterres aðalframkvæmdastjóri Sameinuðu þjóðanna.
Þema þessa árs: Réttindi okkar, framtíða okkar, hér og nú er áskorun um að virða ber mikilvægi mannréttinda í hversdagslífi okkar.
Mannréttindayfirlýsingin varð 75 ára á síðasta ári og þá birtust ítarlegar greinar um hana, sjá hér, hér, hér og hér.